بدن محسوب مىشود ، تا آنجا كه حدود سى گناه كبيره از همين عضو كوچك صادر مىگردد ( 1 ) . در حديثى از پيامبر گرامى اسلام ص مىخوانيم : لا يستقيم ايمان عبد حتى يستقيم قلبه و لا يستقيم قلبه حتى يستقيم لسانه : « ايمان هيچ بنده اى از بندگان خدا به راستى نمىگرايد مگر اينكه قلبش مستقيم گردد ، و قلبش مستقيم نمىشود مگر اينكه زبانش درست شود » ( 2 ) . جالب اينكه در حديث ديگرى از امام سجاد ع آمده است كه « زبان هر انسانى همه روز صبح از اعضاى ديگر احوالپرسى مىكند و مىگويد : كيف اصبحتم ؟ ! چگونه صبح كرديد ؟ همه آنها در پاسخ اين اظهار محبت زبان مىگويند : بخير ان تركتنا : « حال ما خوب است اگر تو بگذارى » ! سپس اضافه مىكنند : تو را به خدا سوگند ما را رعايت كن ، انما نثاب

--> ( 1 ) « غزالى » در « احياء العلوم » بيست گناه كبيره يا انحراف را كه از زبان سر مىزند بر شمرده است كه عبارتند از : 1 - دروغ 2 - غيبت 3 - سخنچينى 4 - نفاق در سخن ( ذو اللسانين بودن ) 5 - مدح بى جا 6 - بدزبانى و دشنام 7 - غنا و اشعار نادرست 8 - افراط در مزاح 9 - سخريه و استهزاء 10 - افشاء اسرار ديگران 11 - وعده خلاف 12 - لعن نابجا 13 - خصومت و نزاع 14 - جدال و مراء 15 - گفتگو در امور باطل 16 - پر حرفى 17 - گفتگو در امورى كه به انسان مربوط نيست 18 - وصف مجالس شراب و قمار و گناه 19 - سؤال و جستجو از مسائلى كه از عهده درك انسان بيرون است 20 - تصنع و تكلف در سخن ، - و ماده موضوع مهم ديگر نيز بر آن افزوده‌ايم : 1 - تهمت زدن 2 - شهادت باطل 3 - اشاعه فحشاء و نشر شايعات بى اساس 4 - خودستايى 5 - اصرار بى جا 6 - خشونت در سخن 7 - ايذاء با زبان 8 - مذمت از كسى كه مستحق ذم نيست 9 - كفران نعمت به وسيله زبان 10 - تبليغ باطل . ( 2 ) « بحار الانوار » جلد 71 صفحه 78 .